Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ομοφωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ομοφωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

H ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΜΕΡΗ ΔΙΑΛΟΓΟ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ


Αναστασία Βασιλειάδου, 
Από την Μεταπτυχιακή Εργασία της με θέμα H ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΤΟ ΠΣΕ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ, ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ Η ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΤΟ ΠΣΕ, Εκδόσεις CEMES, 2015, σ. 75-89.

4. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΛΗΨΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΣΤΟ ΠΣΕ

Tο ΠΣΕ ιδρύθηκε και έλαβε νομική υπόσταση το 1948 κατά την ιδρυτική του συνέλευση στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Εκεί ψηφίστηκε το καταστατικό λειτουργίας του, το οποίο εκτός της επίσημης ονομασίας του ως Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών περιλάμβανε ένα άρθρο-βάση, ένα άρθρο που αναφερόταν στο ποιες Εκκλησίες και χριστιανικές ομολογίας έχουν δικαίωμα μέλους και με ποιο τρόπο το αποκτούν, ένα τρίτο άρθρο αναφερόμενο στους σκοπούς και τη λειτουργία του, ένα τέταρτο στα όρια εξουσίας του και τέλος στην οργάνωση και δομή του. Το καταστατικό αυτό (constitution), καθώς και οι συνοδεύοντες αυτό κανονισμοί (by-laws), τόσο στην αρχική όσο και στην αναθεωρημένη μορφή τους,93 ακολουθούν σε γενικές γραμμές το μοντέλο δημοκρατικής οργάνωσης με κυρίαρχη αρχή αυτήν της πλειονοψηφίας

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2016

«Η λειτουργία της ομοφωνίας και η ποιητική της ενότητας». Κριτικός σχολιασμός των κατανοήσεων της μεθόδου λήψης αποφάσεων τόσο κατά το προκαταρκτικό όσο και κατά το τελικό στάδιο της συνόδου

Η εισήγηση του  Καθηγητή του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ στο Συνέδριο με θέμα «Προς την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο» (3-5 Δεκεμβρίου 2015)
Του Χρυσοστόμου Σταμούλη, 
Δεν χωρά καμία αμφιβολία ότι η «εκτός απροόπτου» σύγκλιση της «από μακρού αναμενομένης»[1] Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας αποτελείγεγονός χαρμόσυνο. Και τούτο διότι μετά από αιώνες η Ορθόδοξη Εκκλησία θα έχει τη δυνατότητα «να μαρτυρήσει την ενότητά της», καθώς «και την ευθύνην και την στοργήν της προς τον σύγχρονον κόσμον»[2], μέσα από την πράξη της συνοδικότητας, η οποία συνιστά την καρδιά της εκκλησιολογικής της αυτοσυνειδησίας, αφού υπενθυμίζει στον κόσμο την εσχατολογική της ταυτότητα και ως εκ τούτου προοπτική.